Það eru kominn ný blogg á nýju síðunni www.hrafnkell.is

Það er Fjóla Hrafnkelsdóttir sem ritar fyrir föður sinn!!

Pabba gengur alveg þokkalega í geislameðferðinni. Því miður hefur hann ekki haft tök á því að blogga þar sem hann missti fyrst nettenginguna og svo bilaði tölvan hans. Við erum öll á heimleið á föstudaginn en þá klára hann meðferðina. Það er ekkert sem  heldur í Reykjavik að undanskildum frábærum ættingjum og vinum sem hafa reynst okkur einstaklega vel síðustu vikur.

Pabbi legst inn á sjúkrahúsið á Egilsstöðum og verður þar allavega til að byrja með. Hann heldur örugglega áfram að blogga þegar hann kemst í tölvu sem er í lagi og nettengingu.

Að síðustu langar okkur auðvitað öllum til að þakka fyrir hlýjar kveðjur.

Bestu kveðjur úr Reykjavík

Fjóla Hrafnkelsdóttir

Sæl öll og þakkir fyrir allar kveðjurnar. Á morgun er stór dagur þá byrja ég í geislameðferð. Ég er nú búinn að vera í veislu hjá Rósu systur. Fjölskyldan hefur verið með mér. Þetta er ómetanlegt. Mér líður vel, en vantar þrek. En það kemur. Mér þykir ómetanlegt að komast í samband í gegnum tölvu. Þess vegna var mér áfall að missa stofuna með tölvutenginguna.  Ég hef fimbulfambað um heilbrigðiskerfið upp á síðkastið og þykist hafa vit á öllu. Ég veit þó að það þarf að búa héraðsheilbrigðisþjóustana þannig úr garði að fólk þurfi ekki að flytja búferlum til Reykjavíkur.  Þátttaka Vigdísar Finnbogadóttur í mótmælum gegn Kárahnjúkavirkjun var áfall. Þar réðist Vigdís gegn hagsmunum fólksins sem lyfti henni til æðstu metorða, hafi hún skömm fyrir.

 ( Minni á nýja heimasíðu www.hrafnkell.is 

Þakka ykkur hlýjar kveðjur. 

Einveran á stofunni vekur ýmsar spurningar. Ekki síst um heilbrigðiskerfið. Hér líður mér afburðavel. Starfsfólkð hér á fyllsta hrós skilið, en spurningar sem vakna er hvers vegna er ekki hægt að gera þetta á Egilsstöðum? Hvers vegna þarf að snúa lífi fjölskyldunnar enn  meira á hvolf? Það er fleira sem mig langar til að vita. Hvers vegna er ekki læknir á Neskaupstað sem les úr sneiðmyndum, hvers vegna er ekki komið segulómtæki á Norðffjörð eða Egilsstaði? Hvers vegna er ekki fullbúin fæðingardeild á Austurlandi, ekki að það hefði hjálpað mér mikið, en það er hluti af lítilsvirðingunnni sem heilsu okkar og velferð er sýnd með ástandinu! 

Ég hef síðustu vikur lagt mig eftir því að kanna íslenska heilbrigðiskerfið. Frændi minn Aðalbjörn Sigurðsson útnefndi aðalpervert Ausurlands sem þættist hafa vit á öllu. Nú bætist viðað við eigum gott heilbrigðisstarfsfólk sem er frábært þótt það vefjist eitthvað fyrir því að lækna mig. Ég er svo sem ekki yfir mig hrifinn að þurfa að rúnta um hálft austurland til Akureyrar til að fara í rannsókn. Þið sem ætlið í pólitík fyrir vorið, ég skora á ykkur að berjast fyrir rannsóknar sjúkrahúsi á Egilsstöðum. Það á ekki að  ógna Neskaupsstað. Það er hægt að samræma sjónarmið með því að gera gat til Neskaupstaðar. Þar er hugmyndin jarðgöng frá Héraði til Eskifjarðar það sem skiptir mestu máli. Ég eggja ykkur lögeggjan. Nú hefur leiðtogi okkar sjálfstæðismanna Halldór Blöndal lýst því að hann hyggist ekki taka sæti áfram, hafi hann heila þökk fyrir drengilegan málflutning fyrir sjálfstæðisstefnuna og hinar dreyfðu byggðir. Ég  sé framhaldið klárt. Arnbjörg Sveinsdóttir, Kristján Þór, Fjóla Hrafnkelsdóttir, Sigurjón Benediktsson, Þorvaldur læknir. Austfirðingar eiga að sýna manndóm og standa saman um Arnbjörgu og Fjólu, finnið Fjarðamann . Með baráttukveðju .Þetta átti upphaflega að fara á þessa síðu en ruglaðist. Það er örugglega heila skurðlækninum að kenna, hann ruslaði  í forritunum.

Hrafnkell

Umræðan um Kárahnjúka er farin að fara gróflega í taugarnar á mér. Sérstaklega umræðan um skýrslu „Gríms.“  Það kom sum sé í ljós að á árinu 2001 birti einhver Grímur sem menn tala um eins og heimsfrelsara skýrslu þar sem hann hafði aðrar hugmyndir um grunn undir Kárahnjúkastíflu en aðrir jarðvísindamenn.  Hvað var gert var maðurinn settur í einangrun eða vísað úr landi. Aldeilis ekki.  Skýrslan var send inn til Landsvirkjunar og þar settust hönnuðir og verkfræðingar yfir málflutning „Gríms“. Tillit var tekið til athugasemda og stíflan endurhönnuð. Með öðrum orðum tekið var fullt tillit til athugasemda mannsins. En það gleymdist að senda Vinstri grænum skýrsluna þannig að þeir gætu fjasað um hana á þingi. Ef búast mætti við málefnalegri umræðu af þeirra hálfu þá væri það kanski umræðuvert en í þessu máli öllu hafa dylgjur, svikabrigsl og ómálefnalegar upphrópanir verið þeirra innlegg.  Nú síðast er gerð tilraun til að skapa ótta hjá þeim sem búa neðan stíflunnar.  Þetta er sama aðferðin og ævinlega er  notuð er til að skapa ómálefnalegum málstað vígstöðu.  Þetta var aðferðin á galdrabrennuöldinni þegar óttinn við þekkinguna varð tilefni til ofsókna á hendur öllum sem ekki fylgdu rétttrúnaði kirkjunnar. Nasistar gerðu þetta með því að skapa ótta gegn gyðingum og kommúnistum, sama gerði Mc Charty í Baandaríkjunum með ofsóknum gegn frjálslyndum öflum þar í landi.  Það er dapurt að sjá Steingrím J. Og Ögmund í hlutverki Jóns Þumlungs við að skapa hræðslu meðal Jökuldælinga og Hlíðarmanna við framtíðina.

Þekkingin er ekki það sem haft er að leiðarljósi, hjá sporgöngumönnum þeirra það sást í viðtali við Örn í Húsey á dögunum sem lét að því liggja að Desjarárdalsstíflan væri úr drullu. Ég held  að hann hafi orðað það þannig og þegar hún brysti flæddi hún ofan í Hrafnkelsdal, á annan hátt var ekki hægt að skilja ummæli hans. Hvernig vatnið átti að koamst út í Hrafnkelsdal er vandskilið þeim sem þekkja aðstæður á svæðinu en aukaatriði hjá þeim sem stunda hræðslutrúboðið. Reyndar aukaatriði bresti stíflan hvort vatnið fer ofan í Hrafnkelsdal eða Jökuldal,skaðinn er sá sami,en það er hins vegar lágmarkskrafa sem gera verður sérstaklega til heimamanna sem tjá sig um málið að þeir nenni að kynna sér aðstæður.

Lífið er hættulegt, það er stórvarasamt að fara á fætur á morgnanna. Það sannar tölfræðin. Hins vegar er fólkið neðan stíflu önnum kafið við að bjarga sér, það gerir það sjálft og þarf ekki Þumlungana úr VG til þess.

Ég hef haldið mig til hlés síðustu vikur, ekki haft tíma til að hafa skoðanir á málum. Bættur skaðinn segja sjálfsagt margir.  Þetta hafa verið annasamar vikur. Aðeins verið vinna og aftur vinna.  Ég tók sumarfrí sem ég hef ekki gert lengi og er að gera tvent að vinna á Skjöldólfsstöðum og að smíða sólpall við Selás 18. Sólpallurinn er að verða búinn, þar er að þakka Tjörva og Kristbjörgu sem hjálpuðu mér við allt það vandasama. Þau gætu sem best gert það að atvinnu að smíða sólpalla. Fagfólk fram í fingurgóma.

En þá eru það skoðanir á dægurmálum.  Það sem mér er efst í huga þessa daga eru innrás Ísrael inn í Líbanon. Í mínum huga eru Ísraelsmenn að fremja stríðsglæpi hvern dag, og alþjóðasamfélagið horfir á.  Íslendingar eru þær dæmalausu lyddur að geta ekki tekið af skarið og fordæmt svívirðilega glæpi Ísraelsmanna gagnvart saklausum borgurum í Líbanon. Forsætisráðherra Ísrael ætti að vera kominn á bekkinn með Saddam Hussein til að svara fyrir barnamorð í Líbanon og tilraun til þjóðarmorðs í Palestínu. Íslendingar tóku þátt í hernaðaraðgerðum gegn Írak þegar þeir réðust inn í Kuwait og síðar þegar Írakar hlýddu ekki fyrirmælum Sameinuðu þjóðanna. Með sama hætti á Ísland að snúast til varnar árásarstríði Ísraela gegn Líbanon. Ef alvara fylgir þeirri hugmynd að Ísland taki sæti í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna, þá verður landið að sína vott af sjálfstæðri hugsun það að vera eins og velvaninn kjölturakki í bandi Bush, Rumsfield og Rice er ógeðfelt, mál að linni.

Ég heyrði formann Samfylkingarinnar lýsa skoðunum sínum í fréttunum í kvöld, þar tjáði hún sig um að Ísland ætti að taka upp evruna og ganga í Evrópusambandið. Hún nefndi okurvexti sem fórnarkostnað íslenskra skuldara vegna krónunnar. Ég hef aldrei tamið mér að vera sammála formanni Samfylkingarinnar en verð að vera það í þetta sinn.  Það er ljóst að Íslendingar eru orðnir gíslar íslenska bankakerfisins. Til að brjótast úr þeirri kreppu verður að grípa til róttækra aðgerða, þar gæti útgönguleiðin verið með aðild að Evrópusambandinu.

Það er skrítin árátta að vera alltaf að skrifa og tjá sig.  Þetta hefur fylgt mér frá ungum aldri að vera alltaf að troða skoðunum mínum upp á annað fólk. Þetta er kannski ósiður en að mínum dómi á skynsamleg rökræða alltaf rétt á sér.  En hvar skilur á milli rökræðu og rógs? Hvernig eiga þeir sem t.d. segja fréttir að bera sig að, eiga þeir að lita fréttaflutninginn eigin skoðunum, þess vegna fordómum  eða  sannfæringu. Um þetta má endalaust deila.  Það er kappsmál flestra sem tjá sig að á þá sé hlustað og þess vegna  að þessar skoðanir séu til umræðu. Með eða móti.  Ég er engin undantekning frá þeirri reglu að þykja heldur betra ef ég verð þess var að einhver lesi það sem ég skrifa. Því fylgir svo að slíkt kallar á andsvör.  Stundum hef ég sælst til að svara þeim sem hafa fjallað um mig eða skrif mín.  Ég varð þess var fyrir nokkru að skoðanir mínar virðast valda vænstu mönnum erfiðum innantökum.  Björgvin Valur Guðmundsson heitir maður, búsettur á Stöðvarfirði og hefur lagt gjörva hönd á hin ýmsu mál allt frá því að vera oddviti á Stöðvarfirði, til þess að vera blaðamaður á því merka blaði Austurglugganum, fyrir utan  venjulegt brauðstrit  sem allir þurfa að þreyja til að hafa í sig og á.  Á því er engin launung að mér líkaði misvel það sem Björgvin skrifaði í það mæta blað Austurgluggann, það lét ég í ljós  en keypti það lengi en gafst loks upp og sagði því upp og var ekki einn um það.   Sú staðreynd að austfirðingar kunnu ekki að meta skrif Björgvins Vals leiddi til þess að útgáfustjórn Austurgluggans taldi sér ekki fært að nota frekar starfskrafta hans.  Það var eftir þá atburði sem ég kom að útgáfu Austurgluggans með því að sitja þar í stjórn í eitt ár.  Hlutverk þeirrar stjórnar var að reyna að finna rekstrargrundvöll fyrir blaðið.  Það var í augsýn þegar ég ákvað á síðasta aðalfundi að víkja úr aðalstjórn, ég leitaði til Afls-starfsgreinafélags og framkvæmdastjóra félagsins Sverris Albertssonar og fékk Sverri til að taka sæti í stjórninni.  Ég hafði m.a. setið í stjórn Austurgluggans með atkvæðum Afls. Ég tel að þetta hafi verið gæfuspor því með komu  Sverris inn í stjórnina kom maður sem hafði reynslu og þekkingu á blaðaútgáfu, nokkuð sem ég hafði ekki. 

Núverandi ritstjóri og blaðamaður Austurgluggans hafa starfað þar í rúmt ár. Hvorugur þeirra hafði mikla reynslu af blaðamennsku, ég tel að þeim hafi tekist margt vel a.m.k. hafa þeir skapað blaðinu velvild og þeim tókst að snúa við þeirri hrinu uppsagna sem var við það að ganga af blaðinu dauðu.  Á meðan ég sat í stjórn blaðsins hafði ég fyrir reglu að skipta mér ekki af efnistökum blaðamannanna, umfram það að þeir urðu að vera meðvitaðir um að ef engir vildu borga fyrir að lesa blaðið eða auglýsa í því yrði ekki um neitt blað að ræða.  Ég tel mér hins vegar heimilt eftir að vera hættur að vera leiðandi stjórnarmaður að segja kost eða löst á efnistökum blaðamanna, það gerði ég í kjölfar blaðs sem kom út daginn fyrir kosningarnar í vor. Mér var verulega misboðið og var ekki einn um það.  Það er þessi afstaða sem verður Björgvin Val Guðmundssyni að umtalsefni á heimasíðu sinni.

Ég tel eðlilegt að gefa sem flestum kost á málefnalegum efnistökum Björgvins Vals um leið geta menn séð hversu óbætnalegur skaði það er fyrir austfirðinga að hann skuli ekki lengur vera samviska  þeirra og sómi sem blaðamaður á Austurglugganum.

Maður er nefndur Hrafnkell A. Jónsson.  Hrafnkell þessi er landsmönnum ekki ókunnur með öllu því þeir virðast ganga vaktir við að bregða fyrir hann fæti.  Hann hefur m.a. haldið því fram að þegar við Jón Knútur Ásmundsson vorum blaðamaður og ritstjóri á Austurglugganum, hafi það verið okkar eftirlætisiðja að skrifa fréttir og lita þær okkar pólitísku sjónarmiðum.  Þetta er einfaldlega ekki rétt hjá Hrafnkeli að öðru leyti en því að við Jón leyfðum einatt sjónarmiðum smælingja og þeirra sem valdsmenn voru að níðast á, að komast að.  Eflaust höfum við líka tekið málstað þeirra en þá gerðum við heldur ekki greinarmun á því hvort valdið sem níddist var vinstri - eða hægrisinnað.  Reyndar háttar svo til að nær allt vald á Austurlandi er hægrisinnað og því hefur hægrimaðurinn Hrafnkell tekið afstöðu okkar sem árás á sig.  Gott.

Fúslega viðrukenni ég að hafa skrifað viðhorfspistla þar sem ég viðraði skoðanir mínar á samfélaginu enda lít ég á slíkt sem hlutverk blaðamanna, sama hvaða pólitísku skoðanir þeir kunna að hafa.  Það er hluti starfsins að atast í valdhöfum og vekja almenning til umhugsunar um það hvort ekki megi eitthvað betur fara í allsnægtasamfélaginu.

Hrafnkell A. Jónsson gerðist stjórnarformaður Austurgluggans eftir að ritstjórnin var hreinsuð af kommúnistum, með dyggri aðstoð Alþýðubandalagsins á Norðfirði, og í staðinn ráðnir tveir settlegir íhaldsmenn.  Þeir ákváðu strax að blaðamenn Austurgluggans skyldu ekki hafa skoðanir og hætta að skrifa viðhorfspistla og fréttir urðu nær eingöngu klippingar og límingar frá hinu opinbera, stórfyrirtækjum og félagasamtökum.  Gagnrýnin hugsun var gerð útlæg en ég gef þeim prik fyrir flottar myndir.  Þessir menn virtust ekki átta sig á því að afstöðuleysi og sjálfvirk fréttatilkynningaþjónusta er afstaða.  Það er afstaða með þeim sem vilja óbreytt ástand og þola enga gagnrýni.  Það er hápólitísk afstaða.

Nú bregður svo við að þessir tveir skósveinar Hrafnkels eru fallnir í ónáð hjá honum því þeir munu hafa misnotað aðstöðu sína á blaðinu fyrir kosningarnar um daginn, gegn Hrafnkeli og hans flokki sem um þessar mundir er Sjálfstæðisflokkurinn.  Það er alltaf ljótt ef fólk misnotar aðstöðu sína en ég bara leyfi mér að taka afstöðu með þessum blaðamönnum, meira að segja að óathuguðu máli því bullið í Hrafnkeli er svo mikið að ekki er mark á því takandi.  En, svo bregðast krosstré sem önnur tré.  Aumingja Hrafnkell, hann getur engum treyst og allir eru vondir við hann.

Því er ég þá að skrifa um hann, kann einhver að spyrja.

Svarið er einfalt.  Hrafnkell hefur völd og áhrif og því ber að leggja eyru við þvæluna sem upp úr honum rennur.  Hrafnkell er helsti bakherbergjaplottari Íhaldsins á Austurlandi; hann er varðhundur Sjálfstæðisflokksins sem geltir þegar flokknum er ógnað. 

Kannski ég ætti að láta nægja að kasta til hans kjötbita.

Heimasíðu Björgvins Vals má finna á þessari slóð. http://www.sludrid.blog-city.com/

Ég fór á tónleika á Eskifjörð í gærkvöld og átti þar stórkostlega stund. Þau Þorsteinn Helgi og Janette Zilioli eru miklir listamenn og ótrúlegt að okkur skuli bjóðast að hlýða á þau hér í heimabyggð.  Mér þótti því miður að þau skyldu ekki syngja fyrir fullu húsi, en það er skaði þeirra sem ekki mættu.  Ég hef lengi verið sannfærður um að Þorsteinn Helgi yrði í hópi þeirra listamanna sem heimurinn muni þekkja Ísland af, Janette er svo stórkostlegasta söngkona sem ég hef hlýtt á.  Ég verð víst að láta fylgja með að ég hef ekki mikið vit á tónlist, en er aðeins bundinn af hughrifum sem ég varð fyrir á tónleikunum.  Eskifjörður skartaði sínu fegursta í gærkvöld. Heiður himinn og hlýtt, sólin gyllti fjöllin þótt hún væri löngu sest inn í bæ.  Ég keyrði út fyrir Mjóeyri og lagði bílnum, síðan tók ég mér gönguferð út ströndina þar sem var gönguleiðin mín á meðan ég bjó þar.  Nokkrir blikar voru að væflast í fjöruborðinu og röfluðu eitthvað um leið og þeir forðuðu sér. Yfir þessu gnæfði fjallið mitt Hólmatindur, tignarlegur að vanda.   Mild angan af þara fyllti svo loftið.  Þetta var í einu orði sagt frábær endir á góðu kvöldi.

Í morgun fór ég svo upp í Klaustursel, þær Fjóla og Þorgerður Sigga voru með í för.  Það var breyskju hiti vel yfir tuttugu stig og logn.  Bændur voru að losa fé af túnum, ég rölti í nátthagann við Jökulsána, þar var allt við það sama sömu þúfurnar sem ég ólst upp við, kerlingin í ánni á sínum stað og kletturinn með skútanum við hliðina á kerlingunni.  Sigga litla var alveg uppnumin yfir dýrunum.  Lömbunum sem ekki má kalla krúttíbollur vegna þess að það er bara Sigga sem ber svo virðulegt heiti, hreindýrskálfinum og hvolpunum.  Hún fékk afa sinn til að gera sér sérstaka ferð til að klappa hreindýrstarfinum.  Stóri fuglinn var hins vegar ekki á vinsældarlistanum enda er Heiðar svanur hættulegur umhverfi sínu.  Það var verulega þreytt stúlka sem sofnaði í kvöld, hún ætlar þó að heimsækja Alla frænda fljótt aftur.

Þá er kosningahríðin að baki og niðurstaða fengin.  Úrslitin liggja fyrir og hægt að meta árangurinn.  Það sem skipti kanski meginmáli er að meirihluti Sjálfstæðisflokks og Héraðslistans hélt, þótt maður færi fyrir borð hjá Héraðslistanum.  Árangur D-listans er viðunandi en varla meira. Það verður að setjast niður og meta hvað hefði mátt gera betur í kosningabaráttunni, en umfram allt að fá fram þau atriði sem ollu því að listinn fékk ekki meiri stuðning.  Eins og gengur voru mismunandi skoðanir í aðdraganda kosninganna á framboðunum og einstaka maður orðaði samstarf við Framsóknarflokkinn.  Framsóknarmenn sáu hins vegar sjálfir um að drepa slíka þanka. Það var samdóma álit a.m.k. þess hóps sem hittist á sunnudag að samvinna við Framsóknarflokkinn kæmi ekki til álita.  Þessi afstaða lá fyrir strax á fimmtudag eftir að þeir dreifðu grænu bókinni og síðan var grein Jónasar Guðmundssonar í Austurglugganum það sem fyllti mælinn. Strax á laugardagskvöld áttu forystufólk D og L lista með sér fund þar sem fram kom mikill vilji til áframhaldandi samstarfs. Ekki má gleyma garminum katli.  Á- listinn er jú orðinn stór eða hvað?  Ekki þarf þó annað en að fletta stefnuskránni þeirra til að sjá að samstarf við þau samtök eru ekki mjög fýsilegur kostur.  Kaup á Valaskjálf og einhver bæjarútgerð í tengslum við það er ekki mjög girnilegt prógram. Fátt var annað á þeim bæ sem gat flokkast undir sérstöðu.

Það er von mín að viðræður um meirihlutann taki ekki langan tíma. Það á að vera einfalt mál að ganga frá samstarfssamningi. Það sem skiptir máli er að það ríki traust milli manna og að ágreiningur komi hann upp, verði leystur innan hópsins en ekki borinn á torg. 

Austurglugginn blandaði sér á eftirminnilegan hátt í kosningabaráttuna með blaði sem kom út á föstudeginum fyrir kjördag. Það kom á óvart að ritstjóri blaðsins þótt hann væri yfirlýstur stuðningsmaður Á-listans skyldi nota aðstöðu sína á blaðinu til að koma höggi á Sjálfstæðisflokkinn og Héraðslistann.  Myndbirting og ósönn fyrirsögn blaðsins um meint kaup á sláturhúsi KHB  varð til þess að  þvættingurinn sem Framsóknarmenn og Á-listamenn höfðu dreift um málið fékk enn frekar fætur.

Á sama hátt var sérmeðferðin sem grein Jónasar Guðmundssonar fékk ótrúlega ósvífin. Tímasetningin var engin tilviljun, engin möguleiki var á andsvörum.  Austurglugginn hefur verið að vinna á að undanförnu.  Þar skipti máli að ritstjóri og blaðamaður lögðu af þann ósið fyrri blaðamanna að blanda sífellt  eigin skoðunum inn í fréttaflutning.  En þarna misstu þeir sig eftirminnilega og samkvæmt því sem kemur fram hjá ritstjóranum var það ekkert slys.   Mér er það ljóst af viðbrögðum margra sjálfstæðismanna m.a. þeirra sem tóku þátt í að endurreisa blaðið að þeim er misboðið og fjöldauppsagnir liggja í loftinu.  Mér er annt um blaðið og tel mikilvægt að slíkur miðill sé til staðar.  Ég bið menn því að telja upp að tíu.  Ef blaðið verður fyrir áföllum á þessum tímapunkti þá fer það á hausinn. Það mun vafalaust þýða endalok blaðaútgáfu hér eystra um langa hríð. Það væri slæmt.  Ég mun því gefa Austurglugganum eitt tækifæri í viðbót í von um að ritstjóri og blaðamaður fari á ný að vinna vinnuna sína og sinna fréttaflutningi, en láti öðrum um pólitíkina.

Ég vil hér í lokin þakka þeim fjölmörgu sem ég var að vinna með í kosningabaráttunni fyrir frábært samstarf.  Ég hef varla unnið í skemmtilegri kosningabaráttu.  Framundan eru ótrúlega spennandi tímar við að móta nýtt sveitarfélag þar sem tækifærin eru allstaðar. 

Mér er það í barnsminni þegar faðir minn kom eitt sinn af Melarétt, hann var þá með 30 gullfallegar ær sem hann hafði keypt af bónda í Fljótsdal.  Pabbi var góður fjármaður og hann var glaður í sinni yfir þessari viðbót við bústofninn.  Einn skugga bar þó á, skuldugur bóndi átti á þeim dögum allt undir náð kaupfélagsins og þar þurfti hann að leita aðstoðar til að borga ærnar.  Ég man þess vegna jafnvel kvöldið sem hann kom af fundi kaupfélagsstjórans og sagði frá svörum hans. “Jón minn þú hefur engin efni á að kaupa ærnar, ég skal kaupa þær og leigja þér þær” og þannig varð það.

Þetta rifjaðist upp í kvöld þegar ég hitti bæjarfulltrúa  nýkomna af bæjarstjórnarfundi.  Þar var deilt um kaup á gamla sláturhúsinu. Samþykkt var að sveitarfélagið keypti húsið af kaupfélaginu og fengi þar með ráðstöfunarrétt á þessu dýrmætasta byggingarlandi á Egilsstöðum. Reyndar óskiljanlegt að einhver skuli vera á móti svo sjálfsagðri ráðstöfun.  Hitt er hægt að ræða hvort heldur eigi að rífa húsið, eða gera það upp að hluta og hafa til ráðstöfunar m.a. sem samkomustað fyrir unga fólkið í bænum, aðstöðu fyrir m.a. myndlist, æfingaaðstöðu fyrir hljómsveitir, jafnvel æfingaaðstöðu fyrir leikfélagið.  Ég heyrði fyrst minnst á sláturhúsið sem mögulegt til þessara hluta á hádegisverðarfundi Þróunarfélagsins fyrir líklega tveimur árum.  Það var Sigríður Lára Sigurjónsdóttir sem benti á þá möguleika sem þarna voru fyrir hendi. Hún hafði þá verið að vinna með grasrótarhópum í leiklist þar sem meira var lagt upp úr sköpunargleðinni en umbúðunum.  Ég tók mark á Siggu Láru og tel  allrar athygli vert að skoða Sláturhúsið í þessu samhengi.

Á bæjarstjórnarfundinum lagði Hagsmunabandalagið,fulltrúar exbjé og Á-listans, til að bærinn gengi inn í leigusamning KHB við Húsasmiðjuna um skemmuna við hliðina á Besta til að setja þar upp samkomustað fyrir unga fólkið, kvikmyndahús og leikhús.  Það var þegar ég heyrði þetta sem  rifjaðist upp atvikið sem ég hóf pistilinn minn á.  Þarna gerði Björn Ármann varastjórnarmaður í KHB tillögu um að bæjarfélagið tæki að sér að fullnusta samning KHB  við Húsasmiðjuna. Ekki þarf að efa að stjórnarmaðurinn í KHB exbé-listamaðurinn Jónas Guðmundsson telur þetta góðan kost.  Agnið sem notað er  er sjálfsögð krafa unga fólksins um aðstöðu til samkomuhalds.  Ekki liggur fyrir hver leigan fyrir þetta húsnæði á að verða en ljóst að þar er um að ræða upphæð sem að líkindum nálgast eina milljón króna á mánuði.  Þá er eftir að gera þetta húsnæði hæft til þeirra starfsemi sem um er rætt.

Því er ósvarað hver á að reka þennan samkomustað, það liggur reyndar beinast við að þeir sem leggja þetta til ætli sveitarfélaginu að hefja rekstur skemmtistaðar.

Á sama tíma og þetta er lagt til er hægt að leysa hluta af þeim vanda sem til staðar er með því að gera fjölnýtihúsið í Fellabæ þannig úr garði að það geti leyst a.m.k. hluta þeirrar þarfa sem kallað er eftir.  Þar er sveitarfélagið með hús í rekstri, þar þarf að gera breytingar og lagfæringar m.a annars á andyri og salernisaðstöðu.  Leikfélag Fljótsdalshéraðs hefur haft Iðavelli til umráða og ekki ástæða til að ætla að þar verði breyting á.  Til að auðvelda sókn í þessi hús er eðlilegt að komi til m.a. almenningssamgöngur. Upp úr stendur að Á og exbé-listi kasta fram illa grunduðum tillögum sem hafa þann einn tilgang að kasta ryki í auga ungs fólks í sveitarfélaginu.  Þetta útspil angar af skítalykt.

Það er skuggi sorgar yfir Egilsstöðum þessa dagana. Hvarf Péturs Þorvarðarsonar setur mark sitt á daglegt líf.  Hugur bæjarbúa er með foreldrum hans og systkinum.

Þessi hörmulegi atburður markar óhjákvæmilega hina pólitísku orrahríð sem nú stendur sem hæst. Það má búast við að kosningabaráttan verði lágstemmdari en ella. Framboðin keppast við að sannfæra íbúa á Héraði um ágæti sitt. Þegar upp er staðið er það sannfæring mín að það verði trúverðugleiki fólksins sem er í framboði sem ræður úrslitum þegar kjósendur kveða upp sinn dóm, þ.e. hjá þeim hluta kjósenda sem hafa ekki nú þegar ákveðið hvað þeir ætla að kjósa.

Það er slagurinn um traustið og trúverðugleikann sem núna er hafinn, það má marka af því að hviksögurnar eru komnar á kreik.  Ég ólst upp við það í minni sveit að þetta væri kallað slúður og þeir sem báru sögur milli bæja þóttu ekki par fínir pappírar og voru sagðir kjöftugir og lygnir.  Nú er öldin önnur, nú þykja þetta hinir þörfustu menn og eru kallaðir spunameistarar.  Þeir eiga með söguburði að skapa ímynd sem kjósandinn “kaupir”.  Ég hef tekið þátt í vinnu við allar alþingis og sveitarstjórnarkosningar frá 1974.  Meira að segja einum prestkosningum.    Þessi vinna snýst alltaf um ímynd um traust og trúverðugleika, en mér finnst í vaxandi mæli stefna í að vinnubrögðin helgist af því að tilgangurinn helgi meðalið.

Já, hviksögurnar eru komnar af stað, það er nokkuð síðan mér var trúað fyrir því af sannorðum manni að Eiríkur bæjarstjóri væri á förum, hann yrði bæjarstjóri á Akureyri, tæki við af Kristjáni Þór sem væri svo gott sem orðinn þingmaður.  Annar sannorður heiðursmaður sagði mér að Samfylkingin á Akureyri væri búin að tryggja sér Eirík sem bæjarstjóra, skoðanakannanir sýndu að kosningar væru aðeins formsatriði fyrir norðan.   Þeir sannorðu fara vítt um fold þessa dagana, þannig “sannfrétti” ég í dag að Björn Ármann væri væntanlegt bæjarstjóraefni exbé-listans og Á-listans sem þegar væru búnir að skipta herfanginu, sem áður formsatriði að kjósa.  Aðeins spurning hvort exbé-listinn fengi 4 eða 5 menn og Á listinn 2 eða þrjá.  Þetta kom þægilega á óvart því ég var nýlega búinn að hitta mann sem taldi rétt fyrir Aðalstein í Klausturseli að fara að taka til bæjarfulltrúagallann.  Þeir Héraðslistamenn eru til þess að gera hógværir en segja mér að hjá þeim snúist þetta um örfá atkvæði sem ráði því hvort Steini Bergs verði inni eða úti.  Ef taka ber hugmyndir spunameistarana alvarlega þá gætu bæjarfulltrúarnir orðið a.m.k. 18.  Ef ég tek hins vegar hluta hviksagnanna trúanlegar þá virðast tveir kostir uppi að kosningum loknum, annað hvort Soffía sem forseti bæjarstjórnar, Baldur formaður bæjarráðs og Eiríkur Björgvin bæjarstjóri, eða Björn Ármann bæjarstjóri, Siggi Grétars forseti bæjarstjórnar og Anna Sigríður formaður bæjarráðs.  Þetta eru nokkuð skýrar línur eða hvað?

Stefnuskrár þriggja framboða liggja fyrir. Það vantar aðeins stefnuskrá Á-listans.  Það er því hægt að meta framboðin út frá málefnunum.  Málefnin eru áþekk og kemur engum á óvart.  Markmiðin eru að mér virðist þau sömu, mikill metnaður til að byggja upp gott samfélag á Fljótsdalshéraði.  En það er ekki gaman að guðspjöllunum ef enginn er í þeim bardaginn. Og þannig er það með kosningarnar.  Það er að sjálfsögðu ýmislegt sem hægt er að gagnrýna í framsetningu og með loforðalistann.  Það er best að byrja á sjálfsgagnrýni, en ég kom að gerð stefnuskrár og útgáfu D-listans. 

Þar er það fullyrt að lokið sé við uppbyggingu leiksvæða í þéttbýli.  Þetta er býsna brött fullyrðing þótt ekki væri fyrir annað en að í vaxandi byggð er þetta verkefni sem aldrei lýkur, þar við bætist að þótt margt hafi verið velgert í þessum málum þá vantar mikið upp á að þessu sé lokið.  Ég veit að Fellbæingar sem þetta lásu fóru á stúfana til að skoða “nýju leiksvæðin” eins þykir mér líklegt að íbúar á Hömrunum hafi glaðst.  En vissulega getur fráfarandi bæjarstjórn státað af því að þessu hefur undið fram og stefnir í að verða viðunandi vonandi á næsta sumri.  En svona gerast slysin. Það er rétt að það komi fram að undirritaður bar að nokkru leiti ábyrgð á þeim texta sem fjallar um skipulags-og byggingarmál. 

En fleiri hafa verið lygiglað í loforðum, þannig hef ég átt í orðaskaki við Héraðslistamenn inn á vef þeirra um hugmyndir þeirra um uppbyggingu íþróttavalla. Það eru fá sveitarfélög á landinu sem byggt hafa íþróttamannvirki af meiri metnaði en Fljótsdalshérað.  Þótt um sé að ræða mikilvægan þátt í nútíma samfélagi þá verða menn að kunna sér hóf þar sem annars staðar.

Exbé-menn sendu frá sér glæsilega stefnuskrá sem ber starfsfólki Héraðsprents fagurt vitni, en smekkvísi þeirra og fagmennska í prentverki bregst ekki.  Ég hef hins vegar örlitlar efasemdir um innihaldið.  Ég mun aðeins víkja að einu atriði í þessum pistli enda ekki gáfulegt að eyða öllu púðrinu í einu.

Í stefnuskrá exbé-listans, sem mun vera borinn fram af Framsóknarflokknum segir m.a. “Höfuðstöðvar Skógræktarinnar verði áfram á Héraði.” Jónas Guðmundsson hnykkir síðan á þessu í grein í stefnuskránni og segir; “Tryggja þarf að höfuðstöðvar Skógræktar ríkisins verði áfram á Egilsstöðum.”  Nú er það þannig að það hefur farið vel um Skógræktina hér eystra og svo sem engin ástæða til að ætla að hún sé á förum, eða það finnst okkur sem ekki eru innvígðir í exbé- flokkinn. Sama dag og stefnuskrá exbé- flokksins kom út birtist lítil frétt í Morgunblaðinu þar er vísað á vef Landgræðslunnar www.land.is en þar er samkvæmt frétt MBL. sagt frá ferðalagi og fundarhöldum Guðna Ágústssonar landbúnaðarráðherra með frambjóðendum exbé-listans í Rangárþingi, en eins og alþjóð veit þá er Guðni þessi varaformaður margnefnds exbé-flokks sem einu sinni nefndist Framsóknarflokkurinn. Og nú vitna ég orðrétt í frétt Mbl.

“Guðni Ágústsson landbúnaðarráðherra vonast til að samstaða náist um að sameina Landgræðslu ríkisins og Skógrækt ríkisins á haustþingi” ennfremur segir í fréttinni;”Guðni sagði að forstjóri hinnar nýju stofnunar myndi sitja í Gunnarsholti og skógræktarstjóri á Héraði. Ég sé fyrir mér að höfuðstaðirnir verði tveir, skógræktarstjóri hafi aðsetur á Hallormsstað þar verði Mekka skógræktarstarfsins og aukin umsvif á Héraði. Hins vegar verði forstjóri og stjórnsýsla fyrirtækisins hér í Gunnarsholti”. 

Það var nú það; hvað skyldi þetta þýða á mannamáli, jú; það á að færa hina eiginlegu starfsemi Skógræktarinnar í Gunnarsholt og yfir það á að setja forstjóra, hins vegar verður eftir landlaus Skógræktarstjóri svona eins og puntudúkka.  Nú er spurningin sú er þessi stefnumörkun varaformanns exbé-flokksins í anda frambjóðenda sama flokks á Fljótsdalshéraði?

Fyrsti maí er að kvöldi kominn.  Þetta er í annað sinn síðan 1976 að ég hef ekki mætt á fund fyrsta maí. Í fyrra skiptið var ég á ferðalagi erlendis og átti ekki kost á að mæta, en í morgun hafði ég ekki áhuga.  Hvernig skyldi nú standa á þessu? Er það vegna þess að ekki sé fyrir neinu að berjast? Tæplega, mér virðast viðfangsefnin ærin. Mér finnst barátta verkalýðshreyfingarinnar sérkennileg.  Ég skil ekki allskostar kröfur hennar eða áherslur.  Nú síðast leggst ASÍ gegn því að ákvæði um frjálsa för launafólks séu lögleidd á Íslandi.  Hvað er orðið um öreiga allra landa, samstöðu með þeim sem miður standa.  Er ASÍ virkilega orðið bandamaður Ásgeirs Hannesar eða þingmannsins Magnúsar Þórs.  Þessi viðbrögð, þessi hræðsluóp sem snúa að erlendu verkafólki er ekkert annað en gróðursetning á rasisma.  Ég er sannfærður um  að tilgangurinn er annar en afleiðingarnar geta ekki orðið með öðrum hætti.

Þá varð ég ansi hissa á að heyra kafla úr ræðu Kristjáns Gunnarssonar formanns Starfsgreinasambandsins, en hann lagðist af hörku gegn hugmyndinni um afnám verðtryggingar.  Hann nefndi sem rök að án verðtyggingar brynni lífeyrissparnaður landsmanna upp.  Það er líklegt að hann ávaxti sig ekki eins vel án verðtryggingar, en er það eðlilegt að raunávöxtun sé almennt á milli 10 og 15% eins og mér virðist að sé hjá fjölmörgum lífeyrissjóðum.  Gleymist ekki í fagnaðarlátunum að það þurfa einhverjir að borga vextina.  Er það eftil vill þannig að verkalýðshreyfingin sem ræður yfir stærstum hluta fjármagns á Íslandi beri ábyrgð á glæpsamlegu vaxtastigi á Íslandi? Það er alltaf gott að hafa einhvern sem blóraböggul og hann fann Kristján í ríkisstjórn Íslands. Það verður þó ekki frá Kristjáni og kollegum í verkalýðshreyfingunni tekið að þeir hafa stokkið á verðbólguhringekjuna.  Það mun hver silkihúfan af annari koma fram á næstunni og krefjast þess að “þeirra” fólk eigi að fá ekki lægri prósentuhækkanir og starfsfólkið á hjúkrunarheimilunum. Ef að líkum lætur verður árið ekki liðið þegar láglaunafólkið þar verður komið í sömu spor og það var fyrir prófkjörshækkun Steinunnar Valdísar. Líklega heldur verri þar sem verðbólgan verður búin að hækka skuldir þeirra um stórar upphæðir.  En hvað sem líður hinum pólitíska þætti verkalýðshreyfingarinnar þá sendi ég almennu launafólki baráttukveðjur.

Í stað þess að sækja fund í tilefni dagsins kaus ég að verja honum með félögum mínum í Sjálfstæðisflokknum á Héraði við að leggja hönd að gerð stefnuskrár D-listans á Héraði.  Það er búin að vera óvenjulega skemmtileg og frjó umræða við undirbúning að stefnuskránni.  Vinnan hófst fyrir páska en þá var skipt liði. Starfað var í 9 hópum. Í gær og dag var síðan unnið úr því efni sem hóparnir skiluðu frá sér og það fellt saman og samræmt.  Að þessari vinnu hafa komið nokkrir tugir manna.  Samræmingarvinnan var virkilega áhugaverð þar sem mál voru rædd í þaula og stundum tekist snarplega á um mismunandi leiðir.  Að mínu mati er niðurstaðan góð og virkilega öfundsvert fyrir frambjóðendur D-listans að kynna stefnumiðin fyrir íbúum á Fljótsdalshéraði.

Ég hef grun um að eitthvað sé að móttöku á commentum við síðasta bloggi a.mk. er ég búinn að fá fjölmargar tilkynningar um athugasemdir án þess að það skili sér á síðuna.  Mér þætti vænt um ef einhver gæti bent mér á hvað muni vera að. Ég minni á að til að hægt sé að senda comment þarf að slá inn kóðann sem er í glugga neðst á síðunni.  Annars er netfangið mitt hrafnkell@heraust.is